W Ligue 1 (bo tak właśnie nazywana jest francuska ekstraklasa) o tytuł mistrza kraju rywalizuje ze sobą dwadzieścia klubów. Oczywiście zespoły, które zajęły miejsca od 1 do 6 mają okazję wystąpić w różnych europejskich pucharach (Liga Mistrzów, Puchar UEFA, Puchar Intertoto), natomiast miejsca 18-20 mają pecha - muszą pożegnać się pierwszą ligą i wędrują do Ligue 2 (czyli drugiej ligi). Zatem wszystko wygląda podobnie, jak w przypadku rozgrywek piłkarskich w innych krajach. Co w takim razie różni francuską ekstraklasę od pozostałych? Odpowiedzi można by było doszukiwać się w wielu miejscach, jednak trzeba znaleźć te najbardziej widoczne i oczywiste. Dlatego też najprawdopodobniej jest to jej poziom i (jak wielu uważa) panująca tam "nuda". Ligue 1 pozostaje w cieniu Premiership (liga angielska), Primera Division (liga hiszpańska), Serie A (liga włoska), czy Bundesligi (liga niemiecka). Skąd takie wnioski? Wystarczy spojrzeć na obecnie panującą tam sytuację. Weźmy pod uwagę najbardziej prestiżowe rozgrywki piłkarskie w Europie, a mianowicie Ligę Mistrzów. Jaki tam ślad zostawiają po sobie francuskie drużyny? Na pewno uczestniczą w rozgrywkach fazy grupowej - gwarantuje to wywalczenie mistrzostwa i wicemistrzostwa kraju; natomiast często jest gorzej, gdy po zajęciu trzeciej lokaty we własnym kraju trzeba walczyć o miejsce w grupie z drużynami z innych lig. Gdy jednak to się uda, pozostaje do rozegrania sześć meczy. I niekiedy tutaj przygoda z europejskim futbolem się kończy. Nie jest jednak powiedziane, że zawsze. Niejednokrotnie pozostaje niższy rangą Puchar UEFA (poprzez zajęcie trzeciego miejsca w grupie) i walka na nieco niższym szczeblu. Ale to nie wszystko naturalnie! Jest jeszcze tzw. wyjście z grupy. I w tym momencie najczęściej następuje rozbrat z Europą dla klubów francuskich. Jak długa będzie ta droga zależy w głównej mierze od szczęścia w losowaniu, a także form obydwu drużyn. O finale tychże rozgrywek z udziałem francuskiej drużyny nie słyszano od dłuższego czasu, nie wspominając o zwycięstwie jakiegoś klubu znad Sekwany. Miejsca ta zajmują zwykle drużyny z Anglii, Hiszpanii, bądź Italii. Jaki z tego wniosek? We Francji panuje niższy poziom piłkarski, niż w wyżej wymienionych krajach. Drugą sprawą może być wspomniana już wcześniej "nuda", która panuje w tej lidze. Co to dokładnie oznacza? Co sprawia, że nie jest ona atrakcyjna i właśnie "nudna"? Jedno słowo - przewidywalność. Ilekroć otwierane jest okno transferowe, pojawiają się nowe nadzieję, że dzięki nowoprzybyłym piłkarzom można coś zmienić w tym kraju i sięgnąć po najwyższy cel, jakim jest mistrzostwo kraju. Oczywiście, może być zupełnie odwrotnie - wyróżniający się piłkarze opuszczają dany klub, przez co trzeba się martwić, aby móc rywalizować z zespołami pierwszoligowymi i nie spaść do Ligue 2. Nie ma lekko. Wiele klubów, wiele planów - od tych najwyższych, aż po utrzymanie się. O ile na początku sezonu miejsca w tabeli ligowej mogą się zmieniać, o tyle na końcu ciągle jest to samo. Trzy ostatnie kluby lądują w drugiej lidze, a mistrzem kraju zostaje Olympique Lyon. Nihil Novi. I to jest właśnie kolejny z powodów, dla których piłka nożna we Francji ustępuje innym. Obecnie przez brak sukcesów na arenie europejskiej oraz przez łatwe wytypowanie mistrza nie jest ona tak atrakcyjna, jak w innych krajach.